maandag 21 januari 2008

Water bij de wijn (verf)


Na het ontbijt hebben we de taxi genomen naar het schooltje dat we hadden uitgekozen voor ons project. We zijn gestart met een zoektocht naar schildermateriaal, wat uiteindelijk een aantal borstels, verfrollen en enkele potten verf opleverde : we konden aan de slag. Alle banken werden naar buiten gesleurd, zodat we plaats hadden om deze te herstellen. De kinderen van de school waren zeer behulpzaam (soms iets teveel). Ze namen ons de borstels uit de handen. Ze wilden de perfect bruikbare verf aanlengen met water, zodat we meer liters zouden hebben. Dit maakte de verf onbruikbaar, daar ze te waterig was geworden en bovendien verspilden ze veel verf op de grond waardoor ze eigenlijk niet méér overhielden dan de niet-aangelengde verf.
De bedoeling was dat alles in het wit geschilderd werd, behalve het onderste deel van de muur (ongeveer de eerste meter), die zou groen moeten worden. De “grens” tussen beiden werd gemarkeerd op de muur. Na enkele uren was het meeste schilderwerk gedaan en gingen we buiten een kijkje nemen,waar de lokale timmerman al begonnen was aan het herstellen van de oude schoolbanken. Deze bestaan uit een metalen frame, waarop enkele planken zijn vastgespijkerd. Dit oude hout,waar overal stukken waren afgebroken, werd eraf gehaald en vervangen door de nieuwe planken die we aankochten.
De directeur van het schooltje was ons na al dit werk zeer dankbaar en de kinderen waren heel blij met hun gerenoveerde schooltje. Enkele kilometers verder stond nog een ander gebouw van de school. Deze klasjes hadden geen krijtborden, wat het lesgeven bemoeilijkte. Onze directeur (KA Boom) had ons vooraf een 3-tal borden geschonken, die mooi tegen de muren van deze klas werden gemonteerd. Het was een zeer vermoeiende dag, maar we hebben veel kunnen doen EN we hebben veel mensen gelukkig gemaakt, iets wat er voor zorgde dat we met een goed gevoel en een gerust hart konden gaan slapen!
Groetjes,
Arne,Koen,Wouter & Yannick

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Galmende en echoënde lokalen. Daar moest iets aan gedaan worden vind ik ook. Het is al erg genoeg dat je de leraar één keer hoort. Niks slechts over de leraars, want een goede leraar is 1000 kilo boeken waard en leraren zijn eigenlijk de mensen die de deuren openen, maar binnengaan moet je nog altijd zelf doen. En voor diegenen die daar in Dakar in het opgeknapte klasje binnengaan…ze stappen binnen in een met het hart geschilderd kunstwerk van de 4 Dalis van het Olvi en Atheneum in Boom, waar het plezant vertoeven zal zijn. Wie heeft er nog kommentaar op de jeugd van tegenwoordig ? Weet je nog toen wij de jeugd van tegenwoordig waren ? Zalig.
Keep schildering on ..in Senegal is dus de waterverf uitgevonden.. dat hebben we dan ook weeral bijgeleerd.

Anoniem zei

Nazicht in de Winkler verfprins leert dat niet alleen waterverf is uitgevonden in Senegal. Economisch gezien gebruik je de grondstoffen voorhanden. Wat blijkt.... op nog geen 25 km van Dakar is er een overvloed van verf in een natuurlijk reservoir. Het is een lokale lakverf, waarvan een overdosis te vinden in het "Lak Rose" door de locals ook wel "Lac Rose" genoemd, waar zo om de 30 jaar ook wel eens een autohappening wordt georganiseerd, als er in de buurlanden tenminste geen verfoorlogen worden gevoerd. Ik wil mij niet moeien he, maar waarom waterverf gaan kopen als je achter de hoek "the real thing " vindt. Het blijkt wel een eentonige rose verf te zijn, maar proper is proper, en het kan de sfeer er alleen maar vrolijker of gayer op maken. Jullie zien maar wat er met deze Europese info gebeurd, maar kom niet vertellen dat je van niets wist
The Man from Levis