Ieder zijn moment

In het kleuterklasje gingen we symbolisch één doos openen om enkele speelgoedjes uit te delen. En wat wil het toeval? Ik haal er het speelgoedhuisje uit dat mijn eigen dochter aan “Bonjour Afrique” heeft geschonken. Het slimste meisje van de klas mocht het in ontvangst nemen. Het idee dat het speelgoed van kind tot kind zou overgaan, werd op deze manier wel heel letterlijk. Echt pakkend. (Jeroen)


’s Morgens opstaan met als doel mensen van klein tot groot helpen. Alles beter maken geeft me ’s avonds bij het slapen gaan de grootste voldoening. Elk moment, elke geur, elke kleur, elk kind, elke volwassene laat bij mij een diepe indruk na.(Jill)

Die vragende blikken, die mooie lach, de structuren en gewoontes van Afrika in schril contrast met onze leefgewoonten; ze maken dat je hier elke dag meer en meer leert relativeren… en je nederig maakt in ‘hun’ wereld. (Joris)

Hoe zouden jullie reageren op …
•tientallen kinderlachjes die op één ogenblik enkel en alleen voor jou bedoeld zijn?
•mensen die tussen het vuilnis leven/geen stromend water hebben en toch positiever ingesteld zijn dan wijzelf?
•Een kind dat over je huid streelt, gewoon uit verbazing omdat ze zo blank en zacht is?
Moeilijk te zeggen natuurlijk, je moet het eerst zelf ervaren!
Zeer intens hier! (Anne (Anta in het Wolofs))