Bananasplit......het is toch niet mijn ding!

Dag 2 in het Baobabhuis. Gewekt door de gezangen die weerklonken uit de minaret en een te vroeg ingestelde wekker stonden de eerste ochtendmensen al om 5u onder de douche!
Ruimschoots op tijd dus voor een druk gevulde dag.
Bonjour Afrique T-shirts werden door onze Telenet-dames 'gerestyled'.
Na een stevig ontbijt vlogen we erin! Verdeling in groepen om 5 projecten te gaan bezoeken (dit in zeer nauwe samenwerking met de NGO)
*kleuterschool
*lagere school
*sociaal opvangtehuis
*kinderpsychiatrie
*tehuis voor afgewezen kinderen












Tijdens de gesprekken met al het gemotiveerde personeel bleek dat hun werking op korte termijn kan verbeterd worden door middel van materiële/financiële steun.
Echter zo eenvoudig zit het niet in elkaar aangezien we streven naar een duurzame oplossing.
Je zou het met eigen ogen moeten gezien hebben... soms meer dan 200 glimlachende gezichtjes - de verbazing was groot langs de twee kanten.
Voor hun waren al die witte mensen met dezelfde beige t-shirten ook wel rare vogels.









's Namiddags kwamen ouders & kinderen uit de buurt van het Baobabhuis op hun paasbest (er was een meisje tussen met pelsen jasje, fyi, het was 26°)ons bezoeken om petjes, T-shirts en een speelgoedje in ontvangst te nemen.




Ook de balonnen en armbandjes die we op straat uitdeelden waren een groot succes!







Tussendoor hebben we ook nog vier lap tops geschonken aan een organisatie uit de wijk PEKINE.

De laatste kennismaking van de dag was ook heel bijzonder. Toen de zon was ondergegaan stond Oscar de pelikaan ons op te wachten op het uiterste puntje van Dakar om ons te verwelkomen voor onze tweede warme maaltijd.