Inklaring container + transport naar La Maison Baobab

HET IS ONS GELUKT !
Vrijdagochtend stond onze taxichauffeur ons reeds vroeg op te wachten. 7u ’s ochtends en alweer onderweg naar de haven. Afgelopen nacht leek het nog vrij eenvoudig: een waardebepaling van het materiaal + betalen van de taxen en invoerrechten en klaar is kees ! In europa waarschijnlijk wel, maar dit is nu eenmaal Afrika. Ce n’est pas facile !!!

Eerst dienden we ons aan te melden bij de chef de visite dewelke de uiteindelijke taxen bepaald had op 2000000 CFA (in plaats van de oorspronkelijke 900 000 CFA). Hierna dienden we een stempel bij de verificateur te halen en nog een tweede bij de administratie.
Dan weer op naar een ander gebouw waar de taxen dienden betaald te worden (weer een uur en half wachten). Met deze papieren terug naar de eerste verificateur voor een stempel en vervolgens naar de Maersk afdeling. Maar Inshala, het gebed riep en plots waren alle kantoortjes gesloten en werd iedereen opgeroepen om een uur te gaan bidden. Bijkomend probleem zal hoogstwaarschijnlijk de dood van de Maribu geweest zijn. (om 2u de voorbije nacht).

Bij Maersk wachtten weer een 5 tal burelen waar overal de nodige papieren dienden ingevuld te worden en stempels dienden verkregen te worden. Probleem is dat alle burelen verspreid liggen over de hele haven en er geen netwerken bestaan tussen de diverse diensten. Gevolg is dat je met de dossiers heen en weer dient te lopen volgens het systeem A -> B -> A -> C -> B -> A -> D -> C -> B -> A -> E -> …
Jawel, weer een gang vol burelen die afgewerkt diende te worden.
Omstreeks 17u hadden we alle nodige papieren en stempels en mochten we ons aanbieden aan de logistieke afdeling van Maersk voor het opzoeken van de container, laden en transporteren naar La Maison Baobab.
Onze transiteur betaalde nog snel de chef de logistic waarna hij verdween om een ander dossier af te handelen.
Omstreeks 20u was ons geduld echt teneinde. Het was reeds donker, de chef de logistic was spoorloos verdwenen, onze transiteur had eveneens het hazenpad genomen en van onze container was nog steeds niets te bespeuren. We zaten dus al 3u te wachten op de vrachtwagen die maar niet wou komen. Gedurende deze tijd hadden we al minstens 6 keer naar onze transiteur gebeld, die telkens zei dat ze net bezig waren met het opladen van de container en dat het niet lang meer zou duren…vergeleken met 3 vermoeiende dagen is 3u wachten niet zo lang, maar toch : de laatste loodjes wegen het zwaarst en ons geduld was al lang op.
Er restte ons niets dan een chauffeur onder de arm te nemen, in zijn vrachtwagen te kruipen en te rekenen op zijn goodwill ons te helpen. Hij heeft vervolgens de container opgezocht en geladen waardoor we tegen 21u eindelijk de haven verlieten. HIJ WAS EINDELIJK BUITEN!!!
Na een rit van 45 minuten hotsen en botsen kwamen we uiteindelijk bij Peter en Jeroen in het Baobabhuis aan. Toen kwam de aap uit de mouw : de trailer mocht nog niet geopend worden, dit kon pas de volgende ochtend gebeuren, onder het goedkeurend oog van een douanier.
De container was dus nog niet klaar om gelost te worden, maar al bij al waren we al vrij dicht bij ons doel. Niets zou ons de volgende ochtend nog tegen kunnen houden om de container uit te laden.