donderdag 27 december 2007

Een (heel eerlijk) verslag van de jongste telg (Yannick VM) die mee is

Na het ontbijt zijn we meteen van start gegaan met een meeting, waarin we alle to-do’s hebben overlopen. We hebben ook ons probleem besproken van de inklaring van de container, met name de lange,maar trage procedure vol corruptie. Tijdens deze bespreking kwam dan aan het licht dat 1 van de personen van Enda familie had die werkte bij de douane. Na enkele telefoontjes zijn we dan uiteindelijk onverwacht terug naar de douane vertrokken, in de hoop alles vandaag te kunnen regelen.
Eenmaal aangekomen hebben we ellendig lang moeten wachten,gezien de drukte. Na veel heen en weergeloop waren de eerste papieren uiteindelijk in orde en gingen we op zoek naar onze container. Ondertussen was het 14u.
Het zoeken naar de container nam vrij veel tijd in beslag, daar niemand echt leek te weten welke persoon we moesten zoeken om onze container te vinden. Na twee uur hadden we hem eindelijk gevonden en op de grond gekregen. Nu was het tijd voor de inspectie.
Inspectie houdt eigenlijk in dat men de container gaat openen en gaat uitladen, om de inventaris te controleren. Nadat men dus de container had geopend begon men zich een weg naar de andere kant te banen, waarbij men alles naar buiten sleurde. De douaniers keken rustig toe en stelden af en toe vragen. Toen ze de computer zagen, waren ze iets geïnteresseerder. Het kwam er eigenlijk op neer dat we 3 computers moesten afstaan, wilden we onze container kunnen inklaren. Dit was een noodzakelijk kwaad, waartegen we niets konden beginnen, zij hebben immers alle touwtjes in handen.
Om 17u hadden zij de inventaris afgewerkt en werd de container weer verzegeld. Op basis van hun “dossier” bepaalde men dan de waarde van de goederen, zodat men de te betalen taksen kon berekenen. Onze insider heeft er gelukkig voor gezorgd dat de kosten beperkt bleven. Dit hele proces nam ongeveer anderhalf uur in beslag. Het was dus reeds half 7 en we waren bijna klaar. Nu moesten we enkel nog één of andere “chef” gaan opzoeken.
, maar blijkbaar waren wij niet de enigen,met als gevolg dat we nogmaals moesten wachten.
Uiteindelijk was het 20u toen we in het kantoor van de chef werden toegelaten. Deze wist ons dan te melden dat de berekende taks – waarvoor we heel de dag hebben moeten rondlopen- belachelijk laag was en dat hij zelf wel een prijs zou bepalen. Hij was van plan dit aan de hand van Google te doen, om zo de prijs van de goederen te bepalen. Hier zijn we wel te weten gekomen wat we al lang wisten : zolang je wil betalen, is er geen enkel probleem.
We hebben afgesproken om morgen om 8u terug langs te gaan, in de hoop onze container dan mee te krijgen…hopelijk lukt het dan wel!

1 opmerking:

Anoniem zei

dag mama ik mis je. is het daar leuk ? watgemeen dat julie 3 konpioeters moesten geeven.

xxx

joséphine & elisabeth